آيين پير شاليار
پیرشالیار کیست ؟
پیرشالیار فرزند جاماسب، یکی از رهبران و مُغان آیین زردشت بوده که در اورامان میزیسته است، وی مردی دانا و آگاه با طبعی روان بود. وي کتابی را به نام «مارفهتو پیرشالیار» (معرفت پیرشهریار) به لجههی کردی اورامی مشتمل بر امثال و حکم و پند و اندرز با ذکر نکاتی چند از آداب و رسوم آیین باستانی و تاکید و توصیه در جهت حفظ و نگهداری آن به نظم درآورده است. نسخهی این کتاب اکنون کمیاب است و فقط عبارات و ابیاتی از آن را برخی از مردم آن سامان از بردارند و در مواردی به جای ضرب المثل به کار میبرند. در این کتاب منظوم، بعد از هر دو بیت، بیتی تکرار شده است به این مضمون :
گوشت جه واتهي پيرشاليار بوو هوشت جه كياستهي زاناي سيميار بوو
(به گفته پيرشهريار گوش بده ، و براي درك نوشته زردشت دانا و هوشيار باش )
چندبند از آن منظومه :
داران گيانداران ، جهرگ و دل بهرگهن گايي پر بهرگهن گايي بي بهرگهن
كه رهگ جه هيلين ، هيلي جه كهرگهن رواس جه رواس ورگهن جه ورگهن
( درختان جان دارند ، جگر و دلشان برگ است ، گاهي پر برگ و گاهي بي برگند . مرغ از تحم است ، و تخم از مرغ روباه از روباه است و گرگ از گرگ)
وهوري وهوارو ، وهورهوهرينه وريسه ، بريو چوارسه رينه
كهرگي سياوه هيليش چهرمينه گوشلي مه مريو دوي درينه
( برفي مي باره كه برف خوره است ، و رسن كه پاره شود چهارسر پيدا ميكند ، ماكيان سياه ، تخمش سفيد است ،ديگچه كه سوراخ شد ، دودر پيدا مي كند )
ادامه مطلب را اينجا بخوانيد
