ایران

طلب کردم که از روی چو ماه ات یکی بوسه بگیرم

زنم چنگی بر آن زلف سیاه ات وزان طره دمی بوسه بگیرم

ز اقیانوس چشمانت هزاران نغمه خوانم

ز سرخی لبان می فروش ات شبی بوسه بگیرم

یاده جوونیا افتادم گهگاهی یه چیزی مثل شعر می نویسم . بعضی هاشو رو وبلاگ می زارم.

که چنان زار سرشتم که مپرس.

و در اندیشه ی یک لحظه جدایی از خلق

که چنان بیمارم 

مثل یک وحشی دیوانه مثل یک گوشه نشینی خاموش

من دیوانه به دیوار دلم می کوبد

من خاموش به آشفتگی ام می بالد

وان یکی من به عجب  بین من و من مانده

مانده وامانده میان دو سه لشکر من دیگر

یک دو لشگر که به دیوانگی ام می نازد

یک دو لشکر که به آرامش من می تازد

در نهایت این من

خسته از خواب و خور و خواهش و خشم

متعفن شده ام

کاش این جمجمه ام کاهگلی بود

وندران خاک سیاه.

نه تفکر نه هدف

نه در اندیشه ی آزادی انسان

                من اسیرم

                   مثل یک زندانی، متعفن شده ام

                   افقی نیست دگر تا بدان خیره شوم

                   مکتبی نیست دگر تا ره صد ساله بگیرم

       شاید امشب چو به فردا برسد محو شوم

       بر سر دار شوم

من و یک بسته ی سیگار و شبی رعب انگیز

گنجه ای پر ز تفکر و به پستو پنهان

قفسی، پر از احساس رهایی

و هزاران افسوس

کاش این جمجمه ام کاهگلی بود

دیروز جشن دیگان در بنیاد وزین جمشید برگزار شد. همانگونه که می دانیم در گاهشمار ایرانی هر روز نامی دارد و اگر نام روز با نام ماه تلاقی کنند آن را جشن می گیرند. مانند روز مهر در ماه مهر که جشن مهرگان است. اما دیگان به نوعی متفاوت است. چراکه در این ماه ۴ جشن دیگان وجود دارد. دی به معنای آفریدگار است و در این ماه  ۳ روز دی بآذر‌  و دیماه، دی بمهر و دیماه، دی بدین و دیماه، تلاقی می کنند. روز اول هر ماه نیز به نام اورمزد یا همان اهورامزدا  است. امسال اورمزد در دیماه مصادف با 25 آذر  شمسی بود. دی بآذر روز هشتم دی مصادف با 2 دیماه شمسی، دی بمهر روز 15 دی مصادف با 9 دیماه شمسی، دی بدین نیز روز 23 مصادف با 17 دیماه شمسی بود.

در این ماه روز خور 11 دی مصادف با 5 دیماه شمسی  اشو زرتشت در گذشت. و همچنین یکی از شش چهره گاهانبار به نام گاهان بار چهره میدیاریم گاه ( پیدایش جانور)  در این ماه قرار گرفته است.

گه و گاهی  دل من می خواهد گوشه ای بنشیند

فارغ از همسر و فرزند و همه آدمیان

شیشه ای پر ز شراب در دل جنگل  سبز در سکوتی مطلق

  شایدم در دل صحرا بنشینم زیر یک کهنه درخت که ندارد سایه

شایدم قله ی کوه که تقدس دارد

ریشه در خاک کنم تکیه بر آن درخت پیر

خیره در رنگ طلاییی کویر

یا ملاقات خدا

مهلتی فکر کنم غرق شوم در خود خویش

و بگویم با خود

ای عجب عمر گرانمایه چو امواج خروشان

بر پی صخره ی روحم زد و رفت

صخره افتاد و بشد غرق در آب

و در اعماق تباهی گم شد

برگزاري تورهاي نمايشگاهي به مقاصد كشورهاي مختلف، يكي از شيوه‌هاي درآمدزايي در صنعت گردشگري محسوب مي‌شود كه اتفاقا طرفداران بسياري در ميان اقشار و اصناف مختلف دارد. متن زير گزارش سفر به ايتاليا در قالب يك تور نمايشگاهي است.